Ton over Rietje
Foto: Ron Magielse
In oktober 2025 is in de Grote Kerk Breda een nieuwe gedenkplek gerealiseerd: Tranen van Breda. Dit gedenkmonument is ontworpen door kunstenaarsduo Margit Lukács (Breda) en Persijn Broersen (Delft). Het ontwerp van Tranen van Breda is geïnspireerd op de symboliek van tranen. Elke traan is uniek en vertelt een persoonlijk verhaal.
Iedereen kon een traan doneren voor het nieuwe monument. Een selectie van de gedoneerde tranen is verwerkt in de kunstinstallatie. Ter gelegenheid van het nieuwe gedenkmonument deelden we al eerder de verhalen van Karlijn en Barbara, die een traan hebben gedoneerd ter nagedachtenis aan een dierbare.
Nu delen we het derde en laatste verhaal, dat van Ton van der Meer. Hij plaatst als eerste weer een portret in de kerk bij het nieuwe monument, ter nagedachtenis aan zijn vrouw Rietje.
Mensen die hier geweest zijn en Rietje hebben gezien, zeggen dat later weer tegen mij. Het doet mij goed dat ze op die manier herinnerd wordt en geliefd blijft bij veel mensen. Ton van der Meerover zijn vrouw Rietje van der Meer, die in 2020 als een van de eerste coronaslachtoffers in Breda overleed.
Foto: Ron Magielse
Wat vind je van het nieuwe gedenkmonument Tranen van Breda?
Ik ben heel blij met het nieuwe monument. Het is voor mij belangrijk dat er iets tastbaars blijft bestaan ter herinnering aan mijn vrouw Rietje. De uitvergrote tranen in steen symboliseren dat op een mooie manier. Het oude monument moest natuurlijk ook een keer vervangen worden. Ik heb nooit gedacht dat het permanent was. Heel vaak als ik hier bij het portret van Rietje zat heb ik gedacht ‘hoe zou het verder gaan met het monument?’ Dat er nu een nieuw monument is en er ook weer de mogelijkheid is om een portret neer te zetten vind ik fantastisch. De herinnering leeft zo op een tastbare manier voort op een centraal punt midden in de stad.
Heb je een traan gedoneerd voor het nieuwe gedenkmonument Tranen van Breda?
Nee uiteindelijk niet, al heb ik wel hard mijn best gedaan om een traan te doneren. Maar het lukte me niet om een traan op te wekken, zelfs niet toen ik naar Rietjes foto keek of muziek afspeelde die zij mooi vond. Dat is het wonderlijke ervan. Hoe verdrietig ik ook ben over het overlijden van Rietje, huilen heb ik al lang niet meer gedaan.
Op welke manier leeft Rietje voort in jouw herinnering?
Rietje was kapper. Ze droeg altijd mooie kleren en zag er tiptop verzorgd uit. Ik denk niet dat iemand haar ooit op platte schoenen heeft gezien. Ze was ook nooit chagrijnig, ze was altijd vrolijk en zorgde goed voor de mensen om haar heen. Een heel apart mens.
Rietje was een van de eerste coronaslachtoffers van Breda. Toen ze het ziekenhuis in ging wisten ze daar nog niet wat corona was. Ikzelf mocht toen niet naar haar toe, alleen mijn dochter mocht bij haar zijn. We konden alleen maar communiceren via de telefoon. Toen ze overleed was dat echt een schok, we wisten niets over corona maar het bleek helaas een dodelijke ziekte.
Twee maanden voordat ze overleed hebben we haar tachtigste verjaardag nog groots gevierd. Er waren zeker honderd mensen op haar verjaardag. Iedereen droeg Rietje een warm hart toe. Dat er bij haar uitvaart slechts dertig mensen aanwezig mochten zijn, heeft mij toen veel verdriet gedaan. Rietje was zo geliefd, ik gunde haar en de mensen om haar heen een mooi groots afscheid. Ik heb meer dan zeshonderd condoleance kaarten gekregen na het overlijden van Rietje. Ik heb ze allemaal bewaard om me eraan te herinneren hoe geliefd ze was.
Wat betekent deze plek voor jou nu de foto van Rietje er staat?
Door de foto van Rietje in dit monument te plaatsen, heb ik een doel. Ik kan hier naartoe lopen en even bij Rietje zitten. Het is een plek voor afleiding en om even aan haar te denken. Ik kom hier bijna elke week. Dat geeft troost.
Wat ik ook fijn vind is dat andere mensen haar kunnen herinneren door de foto in de Grote Kerk Breda. Rietje was buitengewoon geliefd bij heel veel mensen. Er komen hier best veel mensen op bezoek bij het portret van een dierbare en zij komen daardoor ook bij Rietje. Mensen die hier geweest zijn en Rietje hebben gezien, zeggen dat later weer tegen mij. Het doet mij goed dat ze op die manier herinnerd wordt en geliefd blijft bij veel mensen.
Daarnaast is de Grote Kerk Breda natuurlijk een geweldig gebouw op een geweldige plek. Rietje en ik kwamen hier samen vaak. Dat waren altijd vrolijke momenten; met carnaval, tijdens evenementen of op de nieuwjaarsreceptie van de gemeente Breda.
Wat zou Rietje ervan gevonden hebben dat haar foto in de Grote Kerk Breda staat?
Dat is een moeilijke vraag. Het liefste had ik natuurlijk gewild dat zij mijn foto hier had neergezet en niet andersom. Maar ze vond het fijn om veel mensen om zich heen te hebben, stond graag in het middelpunt van de belangstelling. Hier in de Grote Kerk Breda kan dat, iedereen die hier langskomt ziet haar foto. Ik ben er trots op dat de Grote Kerk Breda de portretten van dierbaren nu weer terugbrengt in het monument.